:: فرمانداری شميرانات ::

تاريخچه
شهرستان شمیران فعلی به دو بخش عمده تقسیم می شود : 1- ناحیه ای که در دامنه های جنوبی البرز مرکزی قرار دارد و امروزه متصل به شهر تهران بوده و در محدوده شهرداری مناطق 1و2و4 تهران واقع شده و جزیی از مناطقی است که در متون تاریخی آن را رودبار قصران خارج نامیده اند.
2- مناطق و نواحی که در لابلای دره ها، کوهها و قلل البرز مرکزی و در شمال و شمال شرقی قله توچال و جنوبی ترین رشته کوه البرز مرکزی که از غرب به شرق از ارتفاعش کاسته شده و نواحی دشت را از مناطق کوهستانی جدا می نماید و در متون تاریخی رودبار قصران داخل نامیده شده ، قرار گرفته است .
ویژگی برجسته مناطق رودبار قصران و لواسان این بود که انبار غلات ، حبوبات ، میوه جات ، علوفه چهار پایان و احشام و بخصوص آب ساکنان دشت محسوب می شد. اکثر زمینها ، دامنه کوهها ، حاشیه رودخانه ها و مجاور روستاها به زیر کشت دیم می رفت و به لحاظ خنکی هوا ، فراوانی آب و زمینهای حاصلخیز بهترین محصولات گندم ، جو، لوبیا ، عدس ، نخود و امثالهم را از آنها برداشت می کردند . خنکی هوا موجب تولید میوه هایی می شد که از کیفیت بسیار خوبی برخوردار بودند . درختان آن کمتر دچار آفاتی می شدند که عموما در مناطق گرمسیر گرفتار آن بودند . میوه هایی نظیر سیب ، هلو ، به ، زردآلو ، آلبالو ، گیلاس ، گردو از محصولات عمده این نواحی محسوب می شدند . امروزه نیز میوه های روستاهای این مناطق از بهترین نوع محسوب می شوند و عموما از اواسط اردیبهشت تا اواخر شهریور آنها را در نواحی مختلف آن می توان برداشت نمود . امروزه گیلاس و زردآلو و آلبالوی رودبار قصران و لواسان بخصوص روستاهایی مانند کند علیا ، افجه ، هنزک و سینک از بهترین های این نوع محصولات می ابشد.
مناطق و نواحی مختلف وردبار قصران بیش از 9 ماه ، چهارپایان و احشام ساکنان دشت را تعلیف می کرد . پس از گذشت بهار زودهنگام و کوتاه مدت مناطق دشت که اکثرا در اوایل اردیبهشت پایان می یافت ، عشایر ، ایلات و کوچ نشینان دام خود را به نواحی کوهستانی برده و همگام با افزایش دمای هوا و نزدیک شدن به تابستان روز به روز به نواحی شمالی تر و نهایتا به خط الراس کوههای البرز و مناطقی مانند دشت لار نزدیک می شدند.
با سپری شدن فصل تابستان مسیر برگشت را انتخاب کرده و به مرور به سمت جنوب باز می گشتند و اواخر آبان مجددا به دشت باز می رسیدند. بدین ترتیب 9 ماه از سال را در مناطق خنک و سرسبز با فراغ بال و راحتی خیال سپری کرده و اقتصاد شبانی و گله داری را که پایه اصلی اقتصاد در جوامع گذشته و زندگی آنان بود، رونق می دادند.
پستی و بلندی ، دره ها و کوهها ، بخصوص قلل بلند و سردی هوا رودبار قصران و لواسان ، شرایطی را در این مناطق فراهم آورده است که عموما اولین نزولات الهی و آسمانی فصل پاییز در آنجا به صورت برف جا خوش می کند. ارتفاع برف در بسیاری از درهها ، شکاف کوهها و دامنه قلل بلند آنجا نظیر اطراف قله های ریزان ، مهرچال ، آزادکوه ، دو خواهرون و توچال در طی فصل زمستان به بیش از 20 متر رسیده و یخچالهایی را به وجود می آورد که تا بارش زمستان بعدی همچنان باقی می ماند. این توده های عظیم برف مخازن و ذخایر عظیمی از آب را به وجود می آورند که قطعا حیات ساکنان دشت سخت به آن وابسته است و اگر روزی مقرر شود که آب این مناطق به آنها نرسد ، قطعا حیات در دشت از میان خواهد رفت .

اخبار روز